www

www

Chwyty kierownicy – wybór i montaż

 Reklama

recykling
odpady
utylizacja
wyposażenie łazienek
kolagen
kolagen naturalny
zmarszczki
trądzik
blizny
rozstępy
kosmetyka
hale stalowe
solarium
uzdatnianie wody
filtry do wody
kajaki
spływy kajakowe
domofony
wideodomofony
telewizja przemysłowa CCTV

Chwyty kierownicy – wybór i montaż.

hudy, czerwiec 08 2006 – 13:15:39

7. CHWYTY7.1 Materiały 7.2 Mocowanie chwytu 7.3 Montaż i demontaż7.1 MateriałyChwyty są jednym z trzech punktów kontaktu biker’a z rowerem. Muszą spełniać one szereg zadań. Ich podstawowym zadaniem jest zapewnienie dobrego chwytu. Nasze ręce nie mogą się ślizgać po chwytach, nawet kiedy jest mokro. Zależy od tego nasze bezpieczeństwo. Inżynierowie rozwiązali ten problem stosując odpowiednie mieszanki gumy dzięki którym nawet spocona ręka pewnie trzyma chwyt i umożliwia kontrolowanie roweru.Kiedy już wiemy, że nie puścimy kierownicy, nawet w trudnych warunkach, warto by było zapewnić sobie komfort. Gripy tłumią drgania, dzięki czemu nasze nadgarstki mniej się męczą – są narażone na mniejsze wstrząsy. Guma, która zapewnia pewne trzymanie kierownicy, nie zawsze dobrze tłumi drgania. Pojawiły się więc chwyty złożone z dwóch rodzajów gumy, lub też z gumy i z żelu, który świetnie tłumi drgania.Obecnie, za najlepszą mieszankę gumy uważa się kraton, który świetnie spełnia wszystkie wymagania stawiane chwytom, choć pojawiają się oczywiście komponenty wykonane z innej gumy lub materiału.7.2 Mocowanie chwytuW ostatnich latach chwyty nieco skomplikowały się w swojej konstrukcji – pojawił się szereg rozwiązań, które miały ułatwić ich zakładanie i zdejmowanie, a także rozwiązać problem zsuwania się w przypadku, kiedy do kierownicy nie były przykręcone rogi.Zaczęto więc produkować chwyty z obejmami. Po założeniu gripa wystarczy skręcić imbusem obejmę – w ten sposób zapewniony pewny sposób połączenia z kierownicą. Zależnie od producenta obejmy znajdują się, z jednej strony, z dwóch, są integralną częścią chwytów, lub dają się rozłączyć.7.3 Montaż i demontażMontaż i demontaż chwytów bez obejm może przysporzyć sporo problemów. Ale istnieją sposoby na ułatwienie tej czynności.Żeby założyć chwyt wystarczy zwilżyć go od środka wodą, lub płynem do mycia naczyń przy czym to drugie rozwiązanie wydaje mi się być lepsze. Odrobina płynu spowoduje, że chwyt z łatwością wejdzie na kierownicę, ale przez jakiś czas będzie się na niej obracał. Jednak kiedy płyn już wyschnie to dodatkowo przyklei gripy do kierownicy.Zdejmowanie odbywa się w analogiczny sposób. Pod spód gripa za pomocą strzykawki, wlewamy nieco wody, która znacznie ułatwi zdejmowanie. Możemy jeszcze bardziej sobie pomóc nie ściskając bezpośrednio chwytu, tylko pchać go za pomocą manetki, która poluzujemy w tym celu. W ten sposób demontaż nie powinien sprawić nam problemu.Jeśli posiadamy Gripshifht’y – manetki obrotowe to często konieczne okazuje się skrócenie chwytu. Najłatwiej jest to zrobić za pomocą ostrego noża do tapet. Nim też możemy zniwelować ewentualne nierówności. Warto przyłożyć się do tej czynności, chociażby dla estetyki wykonania.Reklama : źródlo : http://mtbikes.info/artykul-38.html

USTAWIANIE LICZNIKA ROWEROWEGO

Reklama : sklep rowerowy rowery

Potrzebne przyrządy:

metrówka, kalkulator

Odrobina teorii na wstępie

Licznik rowerowy zlicza impulsy powodowane przez obroty koła, mnoży je przez wprowadzoną wartość obwodu koła i wyświetla obliczoną wartość przejechanych kilometrów. Ponieważ licznik jest przyrządem cyfrowym, dokładność przeliczeń impulsów na kilometry jest tak duża, że dokładność licznika teoretycznie zależy wyłącznie od dokładności wprowadzonej wartości obwodu koła. Wartość tą można wprowadzać do większości liczników z dokładnością 1mm. Ponieważ obwód koła wynosi ok. 2m, maksymalna teoretyczna dokładność licznika wynosi:

1mm / 2000mm = 0,05%

W praktyce tak wysoka dokładność jest niemożliwa do osiągnięcia z uwagi na wpływ wielu różnych czynników, jak: ciśnienie w oponie, obciążenie roweru, rodzaj podłoża, zużycie opon, myszkowanie podczas jazdy, itp. Praktycznie możliwe jest osiągnięcie dokładności rzędu 0,5%. Jest to wartość zupełnie wystarczająca do opisywania tras rowerowych.

Czynności wstępne

Sprawdzamy, czy czujnik licznika jest prawidłowo ustawiony.
Pompujemy prawidłowo opony, tzn. „na kamień”. Jest to bardzo ważne, bo nie napompowane opony powodują błąd wskazań licznika rzędu kilku procent!

Krok 1 – ustawienie zgrubne

Mierzymy zewnętrzną średnicę opony metrówką. Mnożymy przez p = 3,14.

Przykład:
Zmierzyliśmy np. 690mm (jest to typowa wartość dla trekkinga, dla górala wychodzi ok.650mm)
3,14 x 690mm = 2166mm.

Z powodu uginania się opony rzeczywista średnica koła jest mniejsza o ok. 2% od obwodu koła. Korygujemy więc obwód koła:

Przykład:
2166mm : 1,02 = 2124mm

Wartość tą (nazwijmy ją stałą licznika) wprowadzamy do licznika.

Krok 2 – ustawienie dokładne

Teraz należy porównać wskazania z wzorcem. W tym celu należy znaleźć w miarę prosty odcinek drogi (najlepiej 1km) z ustawionymi co 100m słupkami dystansowymi (w Opolu polecam odcinek obwodnicy od skrzyżowania z ulicą Oleską w kierunku Częstochowy – jest tam pas awaryjny i nowiutkie słupki).

Ustawiamy rower przy słupku początkowym, zerujemy licznik. Przejeżdżamy odcinek 1km (wg wskazań licznika!). Staramy się jechać w miarę prosto bez zbędnego myszkowania. Pod koniec zwalniamy, żeby zatrzymać się dokładnie w miejscu, gdzie licznik wskaże 1,00km (lub 1,0km, w zależności od ilości wyświetlanych miejsc po przecinku). Oceniamy rzeczywistą przejechaną odległość na podstawie słupków kilometrowych i pomiarów krokami.
Obliczamy nową wartość stałej licznika wg wzoru:

Nowa wartość [mm] = Stara wartość [mm] x Rzeczywista odległość [km]

Przykład:
Przejechaliśmy 0,995km (czyli zabrakło 5m do kilometra)
2124mm x 0,995 = 2113mm

Nową wartość wprowadzamy do licznika.

Dla sprawdzenia jeszcze raz powtarzamy krok 2.

Jeżeli błąd wskazań licznika na dystansie 1km nie przekracza 5m, licznik możemy uważać za ustawiony.

---

Główni producenci liczników rowerowych:

• Sigma-Sport
• CatEye
• VDO

źródlo : http://www.rower.sport.opole.pl/licznik.htm